Έχετε κάτι να πείτε;
Στείλτε μας τις δικές σας ειδήσεις,
άρθρα και σχόλια.
Άρθρο > Πρόσωπα
Νικόλαος Πλαστήρας: Ένας σεμνός και αδέκαρος στρατιώτης πρωθυπουργός!
Παρασκευή, 03/03/2017 11:39
Νικόλαος Πλαστήρας: Ένας σεμνός και αδέκαρος στρατιώτης πρωθυπουργός!

 Γράφει ο

Γιώργος Τσιούνης

 

Ενώ η χώρα και ο ελληνικός λαός κάνουν οδυνηρές θυσίες για την αντιμετώπιση της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης που προκάλεσαν με τις άστοχες ενέργειές τους και με την ανικανότητά τους (ελπίζω μόνον μ' αυτά τα δύο και όχι και άλλα πολλά που κυκλοφορούν και ελέγχονται), οι άφρονες κυβερνήτες μας των τελευταίων περιόδων, αναλογιζόμαστε παλαιότερους κυβερνήτες μας και γενικώς, πολιτικούς διαμάντια, οι οποίοι ελάμπρυναν την πολιτική ιστορία της νεώτερης Ελλάδας, εργάσθηκαν με όλες τους τις δυνάμεις, θυσιάστηκαν και πέθαναν απένταροι και σε ξένα σπίτια, σε ξένα κρεβάτια! 

Αφορμή για το σημερινό μου άρθρο, στάθηκε ένα σύντομο βιογραφικό του ηρωικού στρατηγού και πατριώτη πρωθυπουργού Νικόλαου Πλαστήρα, που έφθασε στον υπολογιστή μου, σταλμένο από αγαπητό φίλο και συνάδελφο, ταγμένο στη διαφανή και απόλυτα καθαρή  λειτουργία της δημοκρατίας, χωρίς τα τερτίπια των διεφθαρμένων παραγόντων και τα αμαρτωλά κόλπα των πολιτικάντηδων που παριστάνουν τους εθνοπατέρες.

Το βιογραφικό του Νικόλαου Πλαστήρα έλαβα ακριβώς την ώρα που διάβαζα για τις νέες κατηγορίες που έχουν διατυπωθεί, δίκαια ή άδικα, βάσιμα ή αβάσιμα δεν γνωρίζουμε, εναντίον πολιτικών προσώπων, παλαιότερων και εν ενεργεία, για πλουτισμό, φοροδιαφυγή, πόθεν έσχες κλπ.

Ασφαλώς, δεν παίρνουμε θέση στο θέμα, προτού γίνει η δικαστική διερεύνηση και προτού η δικαιοσύνη αποφανθεί οριστικώς και αμετακλήτως, ποιοι είναι ένοχοι και ποιοι αθώοι.

Προσωπικά θα ευχόμουν να είναι όλοι αθώοι γιατί μια τέτοια δικαστική και αντικειμενική απόφαση θα αποτελούσε μια βαθιά ανάσα αισιοδοξίας για όλους μας.  Αλλά ας πάμε στον αείμνηστο Νικόλαο Πλαστήρα.

Δυστυχώς το παράδειγμα του Πλαστήρα, η λιτή και φτωχική ζωή του, διότι ακόμη και την σύνταξή του για τα χρόνια που υπηρέτησε στο στρατό και εξάντλησε την ιεραρχία και μάλιστα από την Βουλή κηρύχθηκε "άξιος της πατρίδας", διέθετε σε φτωχούς, δεν έγινε παράδειγμα και για τους περισσότερους νεότερους πολιτικούς.

Να σημειωθεί πως εκτός του Νικόλαου Πλαστήρα, πολλοί άλλοι παλαιότεροι έμπαιναν πλούσιοι στην πολιτική και έβγαιναν πάμπτωχοι.

Ο αείμνηστος Ανδρέας Ιωσήφ, πιστός φίλος του, αναφέρει : «O στρατηγός είχε απαγορεύσει στους δικούς του να χρησιμοποιούν το όνομα "Πλαστήρας" όπου και αν πήγαιναν. Ο αδελφός του ήταν άνεργος. Το εργοστάσιο ζυθοποιίας "ΦΙΞ" ζητούσε οδηγό κι εκείνος έκανε αίτηση. Ο αρμόδιος υπάλληλος τον ρώτησε πως λέγεται. Κι επειδή αυτός δίσταζε να πει το όνομα του, ενθυμούμενος την εντολή του στρατηγού, τον ξαναρώτησε και δύο και τρεις φορές, ώσπου αναγκάστηκε να… ομολογήσει ότι τον λένε Πλαστήρα.

Παραξενεμένος ο υπεύθυνος ζητάει να μάθει αν συγγενεύει με το στρατηγό και πρωθυπουργό. Μετά από πολύ δισταγμό του αποκαλύπτει ότι είναι αδελφός του. Αφού η αίτηση ικανοποιήθηκε, παρακάλεσε να μη το μάθει ο αδελφός του. Ο στρατηγός το έμαθε κι, αφού τον κάλεσε αμέσως στο σπίτι του, τον επέπληξε και του απαγόρεψε να αναλάβει αυτή την εργασία λέγοντας του: ''Αν έχεις ανάγκη, κάτσε εδώ να μοιραζόμαστε το φαγητό μου''. Και δεν πήγε».

Εδώ να αναφέρω, ότι η μακαρίτισσα αδελφή του Αγγελική Μπουμπάρα, ζούσε με την οικογένειά της μια φτωχική ζωή, ακόμη και την περίοδο που ο αδελφός της ήταν πρωθυπουργός. 

Ο Πλαστήρας ήταν άρρωστος – έπασχε από φυματίωση που είχε "αποκτήσει"  κατά την εκστρατεία της Μικράς Ασίας. Έμενε σ’ ένα μικρό σπιτάκι στο Μετς, κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Του πρότειναν να του βάλουν ένα τηλέφωνο δίπλα στο κρεβάτι του αλλά αυτός αρνήθηκε λέγοντας : ''Μα τι λέτε; H Ελλάδα πένεται κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;''

Τότε, το τηλέφωνο ήταν είδος πολυτελείας και στοίχιζε πολύ. 

Πολλές φορές με τρόπο έστελνε και αγόραζαν ψωμί, ελιές και λίγη φέτα. Τότε οι γύρω του, του υπενθύμιζαν ότι είχε ανάγκη καλύτερου φαγητού λόγω της αρρώστιας κι εκείνος με απλότητα τους απαντούσε: ''Τι κάνω; Σκάβω για να καλοτρώγω'';

Ο Βάσος Τσιμπιδάρος, δημοσιογράφος στην εφημερίδα "Ακρόπολη", περιγράφει το εξής περιστατικό: ''Kάποτε, ο στενός του φίλος Γιάννης Μοάτσος, είχε πάρει την πρωτοβουλία να του εξασφαλίσει μόνιμη στέγη, για να μην περιφέρεται εδώ και εκεί σε ενοικιαζόμενα δωμάτια. Πήγε λοιπόν σε μία τράπεζα και μίλησε με τον διοικητή. "Τι;" απόρησε εκείνος. ''Δεν έχει σπίτι ο Πλαστήρας; Βεβαίως και θα του δώσουμε ό,τι δάνειο θέλει και μάλιστα με τους καλύτερους όρους''! 

Ο Μοάτσος έτρεξε περιχαρής στον Πλαστήρα, του το ανήγγειλε και εισέπραξε την αντίδραση: ''Άντε ρε Γιάννη, με τι μούτρα θα βγω στο δρόμο, αν μαθευτεί πως εγώ πήρα δάνειο για σπίτι;'' 

Έσκισε το έντυπο στα τέσσερα και το πέταξε.

Ο Δημήτρης Λαμπράκης ''δώρισε'' κάποια στιγμή στον Πλαστήρα ένα ωραίο χρυσό στυλό κι' αφού ο στρατηγός κάλεσε το φίλο του Ανδρέα του λέει:

-Εγώ δεν βάζω χρυσές υπογραφές. Μου φτάνει το στυλουδάκι μου. Να το στείλεις πίσω.

-Μα θα προσβληθεί...

-Δεν πειράζει... Ας μου κόψει το νερό από το κτήμα. Δεν θέλω δώρα, Ανδρέα. Γιατί τα δώρα φέρνουν και αντίδωρα!

Το 1952, πρωθυπουργός ο Πλαστήρας, ήταν κατάκοιτος από την αρρώστια που τον βασάνιζε, και από εγκεφαλική συμφόρηση, όταν μια μέρα δέχθηκε την επίσκεψη της Βασίλισσας Φρειδερίκης. Μπαίνοντας εκείνη στο λιτό ενοικιαζόμενο διαμέρισμα του, εξεπλάγη όταν είδε τον πρωθυπουργό να είναι ξαπλωμένος σε ράντζο και τον ρώτησε με οικειότητα: ''Στρατηγέ, Πρόεδρε, γιατί το κάνεις αυτό;'' και η απάντηση ήρθε αφοπλιστική. ''Συνήθισα, Μεγαλειοτάτη, το ράντζο από το στρατό και δεν μπορώ να το αποχωριστώ...'' 

Ένας στρατηγός, φίλος του Πλαστήρα, σε επιστολή του περιγράφει το παρακάτω: ''Όταν πέθανε ο Πλαστήρας δεν άφησε πίσω του σπίτι, ακίνητα ή καταθέσεις σε τράπεζες. Η κληρονομιά, που άφησε στην ορφανή προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ήταν 216 δρχ., ένα δεκαδόλαρο και μια λακωνική προφορική διαθήκη: ''Όλα για την Ελλάδα!''. Βρέθηκε επίσης στα ατομικά του είδη ένα χρεωστικό του Στρατού (ΣΥΠ 108) για ένα κρεβάτι που είχε χάσει κατά την διάρκεια των επιχειρήσεων στη Μικρά Ασία και 8 δρχ. με σημείωση να δοθούν στο Δημόσιο για την αξία του κρεβατιού, ώστε να μην χρωστάει στην Πατρίδα''.

Όταν πέθανε ο Πλαστήρας στις 26/7/1953 τον έντυσαν το νεκρικό κοστούμι, που το αγόρασε ο φίλος του Διονύσιος Καρρέρ - γιατί ο ίδιος τον μισθό του τον πρόσφερε διακριτικά σε απόρους και ορφανά παιδιά, ο δε γιατρός, που ήταν παρών και υπέγραψε το σχετικό πιστοποιητικό θανάτου, μέτρησε στο ταλαιπωρημένο κορμί του: 27 σπαθιές και 9 σημάδια από βλήματα. 

Το σύνταγμα του Νικολάου Πλαστήρα, το 1922, προ του τεραστίου όγκου του τουρκικού στρατού που τον αποκαλούσε: "Μαύρο Καβαλάρη" και "Καρά πιπέρ" (μαύρο πιπέρι), ήταν η μόνη μονάδα του ελληνικού στρατού που υποχώρησε συντεταγμένα και μαχόμενη στη Σμύρνη για να περάσει στη Χίο, καλύπτοντας τη σύμπτυξη άλλων μονάδων και τη φυγή των Ελλήνων πολιτών που κατά την κα Ρεπούση, είχαν... δημιουργήσει συνωστισμό στην προκυμαία της Σμύρνης.  

Ο θείος μου Κωστούλας, αδελφός του πατέρα μου, πιστό πρωτοπαλίκαρο του αρχηγού (έτσι τον έλεγαν όλοι, ακόμη και όταν ήταν πρωθυπουργός) μας εδιηγείτο με λεπτομέρειες τα πάντα για την ηρωική εκείνη εποχή, κάποια παγωμένα χειμωνιάτικα βράδια, όταν τύχαινε να βρίσκομαι στα Τρίκαλα και μαζευόμασταν με τα εξαδελφάκια μου γύρω από το μαγκάλι.

Έχω όμως να πω και μια δική μου εμπειρία. Νεαρός, συνοδευόμενος από τον πατέρα μου και τον θείο μου Ηλία, επισκεφθήκαμε τον "αρχηγό" σ' ένα μικρό διαμέρισμα (ένα δωμάτιο, χολ, καθιστικό και μικρή κουζίνα) σε παλιά πολυκατοικία, που του είχε παραχωρήσει ο Μοάτσος, στην λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας λίγο πριν τη Ρηγίλλης. Στο μικρό δωμάτιό του υπήρχε ένα φθηνό σιδερένιο κρεβάτι, σαν στρατιωτικό, σκεπασμένο με χακί κουβέρτα. Ήταν το κρεβάτι του!
Υπήρχε ακόμη ένα μικρό τραπεζάκι για γραφείο με μια καρέκλα. 

Στον διάδρομο - χολ - καθιστικό υπήρχαν 3 - 4 καρέκλες για τους επισκέπτες, ενώ στην κουζίνα μια γυναίκα τηγάνιζε πατάτες που πρόσφερε σε όλους με ένα ποτηράκι ρετσίνα.

Όταν ο πατέρας μου με συνέστησε : "Ο γιος μου αρχηγέ", εκείνος μου χάιδεψε το κεφάλι και είπε: "Ωραία, είναι ψηλός σαν και μένα. Θεσσαλός λεβέντης..." 

Τέλος, να πω ότι μέχρι το τέλος της ζωής του, αλλά και όταν ήταν πρωθυπουργός, τιμούσε τους φίλους και πολεμικούς συντρόφους του και θυμόταν τα μικρά ονόματα πολλών απ' αυτούς. 

Πηγή :  elzoni.gr

blog comments powered by Disqus
23/06/2017 10:42
Ο μέγας σουρεαλιστής Σαλβαδόρ Νταλί που καταβυθίστηκε στο ασυνείδητο... για να ξεπηδήσει καλλιτέχνης »

 Σε μια αρμονική μείξη ονείρου και πραγματικότητας καλούσαν οι σουρεαλιστές την κοινωνία,[...]
21/06/2017 12:44
O Στίβεν Χόκινγκ λέει ότι η γη βρίσκεται υπό απειλή και οι άνθρωποι πρέπει να φύγουν »

  Ο Στίβεν Χόκινγκ προειδοποίησε ότι η Γη απειλείται και επαναλαμβάνει την πεποίθησή του[...]
29/05/2017 12:07
«Η Νυρεμβέργη ήταν μια πολιτισμένη προσέγγιση στις ναζιστικές θηριωδίες» »

 Συντάκτης: Τάσος Τσακίρογλου Τη σημασία της ιστορικής μνήμης σήμερα για τα ναζιστικά[...]
28/05/2017 12:24
Άρης Μεσσήνης: Ο ρόλος του φωτογράφου είναι να σου θυμίζει τι γίνεται »

Γεννήθηκε το 1977 στη Θεσσαλονίκη. Ασχολείται 20 χρόνια με τη φωτογραφία-αυτοδίδακτος στην[...]
14/05/2017 14:14
Ο δημιουργός του διαδικτύου μιλά για το μέλλον του internet και την τεχνητή νοημοσύνη »

Ο δημιουργός του διαδικτύου Σερ Τιμ Μπέρνερς Λι σε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη εφ’[...]
05/05/2017 12:33
Η ζωή και η θεωρία του Μαρξ μέσα από ένα κόμικ »

«Το όνομα μου είναι Καρλ Μαρξ. Κάποτε μου έδωσαν το παρατσούκλι “ο διάολος”», γιατί[...]
14/04/2017 15:42
Ο. Ουάιλντ: Δεν είναι ο αμαρτωλός η ντροπή μας, αλλά ο ηλίθιος »

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στη λογοτεχνία και τη δημοσιογραφία; «Η δημοσιογραφία δεν[...]
30/03/2017 00:43
Νόαμ Τσόμσκι: Τα ΜΜΕ δεν χειραγωγούν πια. Τώρα, δημιουργούν συναίνεση »

Εξαγορές μεγάλων εφημερίδων -της «Wall Street Journal» στις Ηνωμένες Πολιτείες, της «Les Echos»[...]
30/03/2017 00:24
Στίβεν Χόκινγκ: Γιατί βρισκόμαστε στην πιο επικίνδυνη στιγμή στην εξέλιξη της ανθρωπότητας »

Στη σημασία του Brexit και της εκλογής του Ντόναλντ Τραμπ στις ΗΠΑ, αναφέρεται σε άρθρο του στη[...]
29/03/2017 23:43
Σοσιαλισμός για τους πλούσιους, καπιταλισμός για τους φτωχούς - Συνέντευξη με τον Νόαμ Τσόμσκι »

Πώς φτάσαμε σε αυτά τα πρωτοφανή επίπεδα ανισότητας στις ΗΠΑ; Στο ντοκιμαντέρ «Ρέκβιεμ για[...]
Ροή ειδήσεων
28/06/2017 05:47
28/06/2017 04:23
28/06/2017 03:25
28/06/2017 01:31
28/06/2017 00:53
28/06/2017 00:15
RODOGAZ